Hangisini

KÜBRA RUKİYE ŞENDUR -2

Her sabah çalan telefon alarmlarıyla farklı şehirlerde uyanarak güne başlayan milyonlarca kadın var.

Atılan uyku mahmurluğunun ardından, kontrol altında tutulması gerekilen kilo nedeniyle konfleksle yapılan sabah kahvaltısı, giyinme odasında alışverişte indirime girdiği fark edilip son anda kredi kartıyla alınan ünlü markanın vücuda geçirilen elbisesi, dolabı süsleyen stilettolardan hangisinin tercih edileceği düşüncesi, banyoyu dolduran en büyük yardımcılarımız kozmetikler arasından seçilen kremlerle yapılan bakımlar, yüze renk veren mükemmel makyaj, şık kıyafetleri tamamlayan aksesuarlar, kokusu bütün odayı saran parfümler, varsa kreşe bırakılmak için hazırlanan çocuk, elde arabanın kumandası ve topukluların çıkardığı tık tık sesler eşliğinde düşülen ofis yolu…

Zihinde günlük toplantılar, randevular, ofis idaresi, stratejik savaşlar, eğitim ve kaliteli bir kariyer planı… Sadece bunlar olsa iyi.

Ofisten koordine edilecek ev işleri, akşama sofraya konacak yemek, ağırlanacak misafirler, idare etmek zorunda olunan kayınbaba, kayınvalide, hep düşünülmesi gereken eş, psikolojisi bozulmasın diye bin takla atılan çocuk, bir yanda hep güzel kalabilme uğruna verilen savaş, diğer yanda sürekli takip edilmesi gereken moda, güzellik sırları, zorunlu olan teknoloji, sosyo kültürel yaşamın getirdiği etkinlik takvimi, marka ürünlerin indirime girdiği online alışveriş sitelerinin takibi…

Hem güzel ol hem bakımlı, hem ev hatunu ol hem ofis hatunu, hem iyi bir eş ol hem iyi bir anne. İçinden bakarsanız zor gibi görünse de alışılagelmiş normal bir hayat. Bir de mutluluk varsa insan başka ne ister ki imrenilesi bir yaşam önünüzdeki.

İşte bu tam da Zamane Hatunlarını tarif ediyor bu satırlar diyebilirsiniz.

Haklısınız, Belki de doğru söylediniz ama sanki biraz eksik bu tarif.

Şimdi de zamane hatunlarının eksik olan tarafını tamamlayalım.

Çalan telefon alarmıyla güne farklı başlayan Zamane Hatunları da var…

İneklerin sütünü sağarak geçinen, Büyükşehirlerin kavşaklarına çiçekler eken, otobüs şoförlüğü yapan, başkalarının çocuklarının çeyizlerine danteller işleyen, iş kadınlarının çocuklarına bakıcılık yapan, ofis telefonlarından söylediğimiz kahveleri getiren kadınlar…

Ha bir de Büşra ve onun gibiler var unutulmaması gereken.

Anadolu’da bir bozkırda yaşayan, büyük bir heyecanla her sabah okuluna giderken birkaç yıl sonrasında eğer üniversite okuyup kendi parasını kazanabilirse giyeceği kaliteli giysileri hayal eden, kendini güvenli bir yerde kariyer de çocukta yapan kadınlar arasında gören Zamane Hatunları, Büşralar var.

Klasik bir baba, kendini evine adamış ev kadını bir anne, çok az şeyle yetinmek zorunda kalınan bir yaşamdan daha refah bir yaşamı düşünen yürekler, her ne kadar kızlar okutulmasa da bu konuda canlı tutulan ümitler var…

Okulla ev arasında geçen zamanlar dışında, ev işlerine yardımla süregelen günler…
Misafir gelen komşulara evin genç kızı olarak yapılan ikramların devam ettiği hayatlar var.

Yaşıtları ayaklarında marka ayakkabılar, kulaklarında MP3 çalarlar, parmaklarının uçlarındaki diz üstülerde internet sohbetlerinde zaman tüketirken, onun tükettiği saatlerin arasında 10 yaş büyük komşu oğlu Mehmet Abisi var.

Bizim zamane hatunumuz Büşra, farkında olmasa da, evin genç kızı olarak ikramda bulunduğu gecenin belki de en önemli konuğu işsiz Mehmet.

Sıradan bir komşu ziyareti gibi görünen, kız isteme töreninden başka bir şey değildir aslında.
Lise’ye başlamak üzere olan ve üniversite hayali kuran genç bir kızın kaderinin ona sormadan belirlenişinin gecesidir fark etmeden yaşadığı.

Karar çoktan verilmiş, komşunun oğlu Mehmet Ağabey, müstakbel eş adayı olmuştur bile.
İtiraz etmek mi?
Kime nasıl edilecektir bu itiraz, cılız bir ses ben okumak istiyorum diye yükselmeden sönüverir.

İşsiz ve 10 yaş büyük bir adamla, iyi bir gelecek hayali kurarken evlendirilen genç bir kızdır hikayenin talihsiz kahramanı.

Hızla tamamlanan düğün hazırlıkları…

Ne iş vardır ne de güç, kariyer artık hayal bile değildir.

Büyük şehirlerden birinde, büyük bir sitenin bahçıvanlığını yapan amcaya müracaat sonrası işlerin yaver gitmesi ile aynı siteye güvenlik personeli alınacağı müjdesiyle Mehmet Ağabeye ayarlanan iş sevincidir yaşanan. Asgari ücret, bir oda bir mutfaktan oluşan kibrit kutusu büyüklüğünde bir ev ve karşılanacak elektrik su parasına karşılık verilen hayatlardır bahsi geçen…

Heyecanla ve belki de korkuyla bambaşka bir şehre edilen göç…

Genç bir kız için, okuldan ayrılışı ve geleceğinin hiçe sayılmasının psikolojisini içine sindirebilme, 10 yaş büyük, ağbi bildiği komşunun oğlunu eş olarak kabul etmeye alışmak, yıllarca gölgesine sığındığı babasının hayallerinin ortasına attığı büyük bir golle aldığı yenilgi, bilmediği bir çevre ve zorlu hayat koşulları…

Geceleri sitenin güvenlik kulübesini beklerken gündüzleri güvenlik sertifikası almak için kursa giden bir eş, toplama eşyalardan oluşan bir ev ve daha hazır olmadan eriştiği kadınlıktır elde olan.

Yeni hayata alışmaya çalışırken, alışmak zorunda kalacağı yeni şeyler çalar kapıyı ansızın, anne ve babasını bir trafik kazasında kaybetmiştir. Her ne kadar kızgın olsa da babasına, büyü olur üzüntüsü çünkü yapayalnız kimsesiz kalıvermiştir bu dünya da…

Olurda bir gün eşi onu kapı dışarı ederse, ya da bir anlaşmazlık çıkarsa gidebileceği, sığınacağı hiçbir kapısı kalmamıştır. Yüreğindeki yaraların üstüne bir de endişe düğümlenivermiştir.

Dahası, ablasından başka hiç kimsesi kalmayan ilkokul çağında küçük bir kız kardeşin sorumluluğu da oturmuştur omuzlarına…

Bütün bunları kabul etmeye çalışırken, yavruyken hamile kaldığı bir yavrusu vardır alışmaya çalışacağı.

Diğer yanında Onun adına seçilen hiç durmadan devam eden yaşamak zorunda olduğu bir hayat.

Büşra 20 yaşında bir kadın şimdilerde, okula gitmek için kurduğu telefonun alarmıyla Pazartesi, Çarşamba, Cuma günleri tek başına yaşayan bekar bir gencin evine, Cumartesi günleri bir ofise temizliğe, gitmek için uyanıyor.

Her sabah, kapının arkasında asılı duran, sitede oturan yeşim Hanım’ın verdiği eteğini ve gömleğini geçiriveriyor üzerine büyük bir özenle. Yarısı kırılmış bir aynada görebildiği kadarıyla bağlıyor eşarbını…

Yine birilerinin verdiği şişelerin dibindeki parfümleri kullanıyor, Gece ve gündüz kremi yok, 3 liralık kremle yetinmeyi biliyor. Semt pazarından alınmış gözlüğünü takıyor gözlerine.

Elinde otobüs kartı, bir simit ve ofiste çalışırken giydiği elbiseleri, geride bıraktığı ilkokula giden kardeşine emanet ettiği küçük kızı, aklında ofise gidince yapacağı temizlik, hangi deterjanı kullanacağı, hangi odadan başlayacağı, öğleden sonra Suzan Hanım’da yapacağı ütüyü yetiştirip yetiştiremeyeceği, kız kardeşinin okul masrafları, hayal bile edemediği hayalleri, 10 yaş büyük bir eşe kadın, yavrusuna anne olabilmek için yapması gerekenler.

İki zamane hatunu var bu resimde, biri teknolojiyi sonuna kadar kullanan, iş yaşamıyla ev yaşamını, modayı sosyal aktiviteyi, sporu harmanlayarak yaşamaya çalışan bir kadın.

Diğeri yaşam mücadelesi içinde hayallerini aklından çoktan silip atmış, kariyer planını çoktan yapmış, şık giyimli zamane hatunlarının günlük işlerini yapan zamane kadını…

Belki o da yazmak isterdi yaşadığı acı tecrübeleri, iş ve ev hayatında verdiği mücadeleyi.

Ne anlatacaktı ki, iyi bir üniversiteden mezun olmadığını mı, sevdiği adamla flört ederek evlenemediğini mi, hem kariyer hem çocuk yapamadığını mı, büyük şirketlerde çalışmadığını mı, bırakın yurt dışına çıkmayı yurt içinde iki günlük bir tatile bile gidemediğini mi,
Türkçeden başka dili olmadığını mı, modayı sadece temizliğe gittiği evlerdeki dergilerin tozunu alırken takip ettiğini mi, teknolojiye sadece televizyon kadar yakın olduğunu mu?..
Ya da tüm yaşadıklarına rağmen mutlu olmayı bildiğini, olumsuzluklarını dert edinmemeye çalıştığını, gücü ve azmiyle zamana ve aldığı yenilgilere rağmen tam bir Zamane Kadını olduğunu mu?

Hangisini?