Zamana yenik düşmek mi yeniden başlamak mı?

YASEMİN KARAMAN

Üç ay önce (2010 Haziran) izinli olduğum bir gün, uzun zamandır gidemediğim Kadın Doğum doktoruna hem kontrol hem de sorularıma yanıt almak için gittim. Sorularım çok net ve basitdi, 44 yaşındaydım, 14 yaşında bir oğlum vardı.Son altı yıldır korunmadığımız halde çocuğumuz olmamıştı, eşimle fazla üstünde durmadık bu konunun çünkü çalışırken ikinci çocuk konusunda cesur olunmuyordu, keşke şartlar başka olsaydı da bir sürü çocuğum olsaydı…

Doktora sorularımı sordum, eşimle korunmadığımızı emekli olmama çok az kalmışken bir sürpriz olur mu diye sordum. Yanıt çok net di yaşınız itibariyle korunmasız % 5, korunsanız %2 çocuk sahibi olabilirsiniz , muayene oldum, her şey yolundaydı, iki senedir iş ve ev öncelikleri yüzünden ihmal ettiğim smear testi için örnek verdim. Doktordan çıktığım günü çok net hatırlıyorum, hep aynı cevaplar bu adam çocuk sevmiyor heralde diye kendi kendime içimden geçirdim. Yirmi yıldır yaptığım gibi akşamdan kıyafetlerimi hazırladım, takı ve aksesuarları çıkardım. Eşime ve oğluma sandöviçlerini hazırladım. Servis aracının vaktinden önce, durakta olmak üzere yola çıktım. Aradan bir hafta geçti, smear sonuçları için kimse aramadı. Bu testin sonucu dört beş günde çıkıyordu ama bir ara vakit bulup hemşireyi aradım, testin sonucu çıktııı…. çıkmadı derken test şimdi geldi doktor sizinle görüşmek istiyor dedi. İşte o an masamda çalan telefonlar, müdürün sesi, soru sormak için masamın önünde bekleyen kişi silindi. Gençlerin diliyle delete oldu, oha falan oldum, bizim kuşağın diliylede yıkıldımmmmm.

Doktor test sonuçlarınız class IV ??? anlamadınız değil mi diye bide espri yapıyor bizim doktor, yani yüksek oranda kanser riski taşıyorsunuz dedi. Sakin bir şekilde dinledim ne yapmalıyım dedim. O kadar sakinim ki hala bugün bile sakinim, önce kolposkopi sonra biyopsi sonuca göre karar vericeğiz. İki hafta süren doktorlar, testler, trafiğinden sonra; önümde iki seçenek vardı, rahim alınması yada riskli bölgenin alınması, çocuk sahibi olmayacaksan rahim aldırmak çözümdü ama, zaman o kadar dardı ve kötüydü ki, oğlumun Seviye Belirleme Sınav Sonuçları açıklanacaktı, annem ameliyat olabilirdi, benim en kısa ve çabuk ayağa kaldıran çözüm bulmam lazımdı. Ayrıca iş yerinde yalnızdım. Kısa yolu seçtim, Perşembe günü genel müdür yardımcımdan izin almak için odasına gittim. Yarın küçük bir operasyon geçireceğimi tüm işleri ayarladığımı bildirdim. Cuma günü sabah hastanedeydim yanımda eşim ve arkadaşım vardı, Öğlen taburcu oldum, Zorlu bir haftadan sonra Pazartesi işteydim. Bu yaz ne kadar sıcaktı yada ben ne kadar terliyordum, kanamalarım oluyordu ama çalışmak zorundaydım, iş yerinde iyi bir asistan, evde iyi bir eş ve anne olmalıydım.

Bu yaz benim için hem çok uzun, hem de kısa geçti. Oğlumu bir Anadolu Lisesine yerleştirmek için koşuşturma, patoloji sonuçlarını beklerken yaşanan stres, iş yerinde beklemeyen işler, artık yaz bitti, Sonbaharın hüzünlü havasında huzur aramaya çalışırken, insana yapılan yatırımların uzun yıllar sonra size geri döneceğini, mücadele etmeyi bırakmamak gerektiğini inanan biri olarak, sağlık problemi yaşarken her zaman yanımda olan canım eşim,oğlum ve ailemdi. İşyerinden ise arayan soran, bir iki müdürüm ve iki arkadaşım dışında hiç kimse, bu durum beni üzdümü ? belki biraz ama gönül koymadım. Çünkü yirmi yıldır çalışıyorum, siz işinizi doğru ve iyi yaptığınız sürece varsınız ve her insanın değişik derdi sorunu var.

Ben şuna inanıyorum artık, sağlık insan için en büyük hazine, hazineniz ne kadar fazlaysa o kadar güçlüsünüz, çok şükür derdimi biliyorum ve çaresi şu an için var.İşimi severek yapmaya çalışıyorum, maddi olarak her ay başı bana getirisi var, varsın dostlar, arkadaşlar bu bina dışında olsun, yeter ki gülmeyi, sabırlı olmayı ve çalışmaktan zevk almayı sürdürebilmek, hayat bana her zaman sürpriz dolu bir oyun gibi geliyor. Bu oyunda zamana yenik düşmekde var, yenildiğinde başlamakda, bence BAŞLAYALIM.