Mavi Vosvos Kardeşliği

DİLEK KOCABAŞ

Sabahın sessizliğini Maviş’in homurtusu bozdu. Soğuk bir Bursa kışı ve yine nazlanıyor işte.74 model mavi vosvosun kimbilir kaçıncı sahibiyim. Dili olsa da içinden geçtiği hayatları anlatsa bana...

Ama...Bu sabah da çalışmak zorunda!Kızım okula ben de işe gitmeliyim...lütfen! Bizim yokuştan aşağıya sallanınca kendine gelir...Motordan gelen gülümseme sesi nihayet büyük bir kahkahayla patlıyor işte nazlanma bitti çalıştı mavişim benim.

Radyodaki şarkılar yolu keyifli hale getiriyor.Benim fıstığım mavi beresiyle bütün arabalara el sallayıp ‘günaydın’ diyor, müziğe ne hacet...Yolda sempati yarattığımız kesin,çünkü bütün kavşaklarda önceliği bize veriyorlar.Bu nezaketin altında ‘vosvos durursa yolda kalır’ korkusu da olabilir tabi.

Ah bir de etrafı net görebilsem.Çünkü camlar içten buğulanıyor.Sol elle direksiyonu tutup, sağ elle cam sileceği kullanan kaç kadın vardır trafikte ? Sistemlerin ya çalışmadığı ya da sistem olmayan uzay mekiğim benim, vosvosum...

Neyseki aksilik yaşamadan kızımı okula bıraktım.İşe giderken çıkmam gereken bir yokuş daha var.Bursa’da ne kadar çok yokuş var biliyor musunuz? Kalbim yerinden fırlayacak çünkü kırmızı ışıkta durduk. En öndeyim ve yeşile kadar Mavişi çalıştıramazsam yandık! Arkadan kornalar başladı zaten....Nasıl da anlıyorlar hemen.Ruhum büzülüyor,motordan garip sesler geliyor ama çalışmıyor. Ne yapabilirim off Allahım yardım et! Uçuversem şuradan derken ruhum gerçekten de yükseliyor, yükseliyor ve Maviş ile kendimi yukarıdan seyrediyorum.Komik görünüyorum,yani o anda bir kuvvet gelse mavişi sırtlayıp kenara çekiversem...Tam da bunlar aklımda geçerken beni duymuş gibi maviş çalıştı! Gerçekten çalıştı. Ve ikimiz o trafik arap saçından süzülerek çıktık....Sanki hiç bir şey olmamış gibi... İlk beyaz saçlarımın o sırada çıktığını düşünüyorum.Ah ne hınzır şey şu vosvoslar...(Kullananlar bana hak verecektir)

Şimdi hayatın başka türlü aktığı bir evrene ışınlanmalıyım. Burada çalıştığım güzellik merkezinin seçkin ortamındayım. Bir güzellik uzmanı olarak hem doktoruma,hem de gelen müşterilere odaklanmalıyım. Bu ‘güzellik evreninde’ bazen geciken bir kahve kriz yaratabilir, ya da karnı sarkmış bir kadın sinir krizi geçirebilir. Dış görünüşün çook önemli olduğu bu evrende ben de maskelerden maske beğenmeliyim.
Dünkü pasif jimnastik seansında ağlayan bir hastam vardı örneğin...Kayınvalidesi onun deyişiyle cadı kaynanası aldığı kilolarla dalga geçiyormuş.Hem de kendi göbeğine bakmadan...Ah ah bu meslekte ne çok ‘’Kadın kadının kurdudur’’hikayesi dinledim.Hem kendilerini, hem de yakın çevrelerini kemiren kurtlar...Şu üç günlük dünyada tadını çıkartarak yaşamak varken,işkencenin bin türünü yaparak ve yapanlara katlanarak tüketilen zamanlar...

Akşam nasıl olmuş fark etmezken bunlar geçiyordu aklımdan. Trafik sıkışıklığı, evdeki yemek telaşı...Hepsi bir yana o bol köpüklü acı kahve bir yana. Kızıma uyurken okuduğum masalda da kurt vardı.’’Kırmızı Başlıklı Kız’’ ama sonu her seferinde değiştiriyoruz...

Şimdi kızım uyumuşken,gecen bu geç vaktinde,gökyüzünde ay gülümsüyor bana...Gündüz yaşananlar bir sis perdesinin ardından bana bakıyor önemlerini yitirerek...Ve ben yarınki yoğun güne şükrederek uyanacağımı biliyorum,belimi saran güçlü ‘eş’ kollarına...

Hayatı ‘ortak’ yaşadığım adamla anlam kazanan güzel günler bizi bekliyor...Bütün koşturmalarına,yanlış anlamalarına ve parayı bir türlü yetirememize rağmen ‘çalışmak güzel’...