Rumuz: Be sunny
Saat 17.00.
işteyim. Eve gidiş saati yaklaştıkça, kafamda yine aynı soru: akşama ne pişirsem, acaba?
Domates var mıydı evde? Peki ya bulgurumuz kaldı mı?... Bizim markete uğruyorum eve dönerken. İş çıkışı, yine nasıl da kalabalık!
Saat 18.45
Eve varıyorum. Her gün olduğu gibi, büyük bir coşkuyla ve tezahüratla karşılanıyorum.
Bir metre boylarındaki bu iki kişilik barikatı aşıp, banyoya sonra da mutfağa ulaşmam lazım.
Ama ne mümkün…anne biliyor musun bugün ne oldu… Hayır önce ben…anne parktaki o
çocuk var ya…anne… anne… anneeeeeeeeeeeeeeeee…
Saat 19.00
Mutfaktayım… sonunda.
Soğanları kavur, domatesi ve biberi ekle… şimdi de suyunu koy. Yanına bir de cacık yaptık
mı, tamamdır.
Saat 20.00
Yemek yeniyor, mutfak toplanıyor.
Zil çalıyor. Aynı coşku ve tezahüratla bu sefer baba karşılanıyor. Baba biliyor musun bugün
ne oldu… baba… parktaki çocuk… baba…. Bababaaaaaaaa…
Saat 20.30
Hazır çocuklar babalarıyla oynarken, bir çamaşır atayım makineye…ortalık da fena dağılmış.
Toplamak lazım. Peki yarın öğlen yemeğine ne pişirsem acaba? Fasulyeleri ayıklayayım da
ateşe koyayım, ben ortalığı toplarken bir yandan da pişiversin…yarın yurt dışından
müşteriler de gelecek… kuaföre de gidemedim, tüh! Şu saçlara bak!!!!! Ütü de yapılacak…
Saat 21.00
Haaaadi çocuklar yatma saati …
Dişler fırçalanıyor, pijamalar giyiliyor. Hikaye kitabı da seçiliyor…
Bir varmış bir yokmuş…
Saat 22.00
Dalıyorlar sonunda tatlı rüyalara…
Ben bir zamane kadınıyım… 33 yaşındayım. İyi bir eğitim almış, iki çocuk sahibiyim ve de
çalışıyorum. Yürüyerek başladığım, hayat dediğimiz bu maratona, çocuklar olduktan sonra
koşarak devam ediyorum. Birinci olmak amacıyla, hızlı koşarak tüketmiyorum nefesimi.
Hayır… amacım dengeli koşarak bu uzun mesafe koşusunu kat etmek. İş, eş, çocuklar ve ev
etrafında dönen bu hayatı dengede tutmak … ihmal ediyoruzdur mutlaka zaman zaman birini
veya ikisini, toparlıyoruz sonra kendimizi. Biraz daha çaba gösteriyoruz, zaman harcıyoruz,
ya da vakit ayırıyoruz…alıyoruz gönülleri…
Her kadın kendi zamanının kadını aslında. Annem de, onun annesi de … hepsi zamane
kadınıydı, bence. Hepsi kendi zamanına ayak uydurmuş, zorluklarını ve güzelliklerini
yaşamış.
Ben de bir zamane kadınıyım ...
Paylaşmak ister misin?:
| < Önceki | Sonraki > |
|---|