Mutlu hayat

ASLI GÜLTEKİN

Konunun çıkış alanı benim tatlı tospağa ablamın dalış sevdası ile her hafta dalış esnasında yaşadıklarını anlatıp ve bana sende denemelisin denizin dibi başka alem aso demesiyle vuku buldu ki en son dalışta bir orkinosla karşılaşmış, işte benim ilhamım deniz dibinde o esnada ben olsam la başladı yazmış olduğum bayram mailini hayatımı da katıp sizlerle de paylaşmak istedim sadece. Öyle ala başarılarım yok benim dediğim gibi ama bende her insan gibi hayatta kendi küçük alanımda ve sırtımda kendi yumurta küfemle yol alırken kırmadan taşıdığım yumurtalarımla gurur duyuyorum.

İlkokulum gayet sakin ve sukün geçti fotosentez çağımdan olsa gerek fekat orta birinci sınıfta beden dersinde geçirdiğim bir sakatlıkla ilk sekteyi aldım 3 seneme mal oldu kısaca ve ben o uzun tedavi süreci sonrası aşırı kilolu asosyal bir çocuk haline gelmiştim orta ikinci sınıftan devam ettim ama zorla; kendimden 3 yaş küçüklerle okumak ne kadar utandırmıştı beni bu bana hep abla anne sorumluluk abidesi bir yapıya erişmemde en büyük katkıydı oysaki şimdi anlıyorum bakınca geçmişe. Lise daha zor geldi tam ergenlik dönemi ve hala okuma hevesim alt tabanda ama hayatta bana inanan ve okumam için çabalayan ablam benden habersiz yeteneğim doğrultusunda beni hayatımın en güzel günlerini yaşadığım İstanbulumuzun en güzel yerinde Modada yer alan Moda Kız Meslek ve Meslek Lisesine kayıt ettirmiş off ne kadar kızmıştım oysaki benim planım okumamak çalışmak istiyordum babamın iflas dönemleri ailem sevgi dolu olsa da parçalanma kırılmaları görüyordum sırça kıymıklar batıyordu kalbime.. hevesim yoktu babamın üzülmesine dayanamıyordum hemen çalışmak istiyordum ablam “hayatımın kadını ömrümün havası suyu canı aynı karında büyümüş olmak değildi bağımız bir tek; hayatta bu kadar derin sevgi başka kime duyulur ki ablam işte canım benim..” Ablam benden habersiz kaydımı yaptırınca lise maceram başladı Tekstil Hazır Giyim okudum çizime çok yeteneğim olduğu içinde okul sonrası stilistlik kursuna giderek perçinledim moda alanındaki gelişimimi...

Lise 1. sınıfta babacığımı kaybettim kalp krizinden ilk büyük kayıp ölümün ne anlama geldiğini bilmezken en yakın şahidi olmuştum babam çınar ağacıydı gözümde hep neleri yaşadı ne kırgınlıkları taşıdı ve 57 yaşında daha çok konuşacak şeyimiz varken ellerini çekmek zorunda kaldı ellerimden işte acı nasıl bir şey 18 yaşımdı tattım.. İlk başta bir daha yemek yiyemiyecek hiç gülemiyecekmişsin gibi geliyo ama 2. Akşamı bir akrabanın bir komikliğiyle güldüğümde burnumun direği sızlamıştı anlamıştım ki hayat devam edecek..Babamı martı kanadına kondurdum ve her gördüğüm martıya babam derim hala ohoo Kadıköy yakası ya birde yaşam alanın martıdan bol ne var babasız kalmadım gülümsedim kocaman ...İşte ilk başarım acıya gülümsememdir.

Lise sonrası kurs falan derken bir an önce bir şeyler yapmam gerekiyordu üniversiteyi erteleyip hemen çalışma hayatına atıldım ama 97/98 senesini hatırlarsınız krizden dolayı bir sürü tekstil firması kapandı paralarımızı alamadık işten çıkartıldık sigortalarımız yapılmadı çok mesai hiç kazanç stilistlik yapmaya çalışıyorum ama Laleli, Osmanbey piyasası Rus resim öğretmenleri tarafından ele geçirilmiş ucuz maliyete onları çalıştırıp bize imkan sağlanamaz olmuştu baktım ki olacak gibi değil bu şekilde devam edemeyecektim başka bir şeyler yapmalıydım insan ilişkilerim kuvvetli hım müşteri temsilcisi yada banko görevlisi yada sekreterlik yapabilirdim ve böyle başladım başka bir iş alanında gelişmeye; aşkla bağlıyım hala çizimlerime hala kişisel tasarımlarım arşivlenmektedir ileride ütopyam bir kostüm evi açmak hayat bu neden olmasın ki dimi... Şimdi 10 yıldır Yönetici asistanlığı yapmaktayım bir sürü insan tanıdım bu iş sayesinde hemen hemen her restourant’ta tanıdığım vardır oteller mekanlar ve çalıştığım firmaların çalıştığı firmalar bir sürü iş kontağı ve kocamaaan bir kartvizitlik arşivi bence şahane işimin bana sağladığı en güzel özellik planlı olmak severek yapmaktayım ve şimdi ailem dediğim firmamda 5. Yılım çok keyifliyim sektörümüz denizcilik ve çok eğlenceli firmam sağolsun İngilizce dersleri de aldırdı valla 30 yaşından sonra öğrenmek zordur derler ama yeni bir dil bilme keyfi zorluğu solda sıfır bıraktı hala devam ediyorum ve daha bir dil daha öğreneceğim planımda bu var şimdi arada yaşadığım sağlık sorunlarının detaylarına girmedim küçük yaşta aldığım kortizonla ve ilaç tedavileri tüm hormon gelişimimi etkilemiş ve ben guatr hastası olmuştum (tiroit haşimoto) ve bundan 3 sene önce guatr dokusundaki nodüllerde kanserli doku oluşumu ufak bir tedavi bu detyalar hayatımdaki ikinci başarımı belirtmek için sağlık için mücadelem ve başarım bu gün gayet sağlıklıyım işte bununla da gurur duyuyorum..

Ve hayatımda dostluklarım arkadaşlıklarım en güzel başarım sevdiklerim ve kendi gelişimim pamuk annemin öğrettiği en güzel yanım merhamet ve yardım etmek özveri ve inancını yitirmemektir, annem çok küçük şeylerle mutlu olur evim der bir mumluk alsa sevinir sarı civcivim benim annem her anne gibi pamuk vede.. Rahmetli babam kasaptı ohoo eve etin kilo ile hesabını bilemediğimiz miktarda gelmesi alışkanlığından sonra ablamın zar zor alabildiği biraz kıyma 2 patlıcanla elinin bereketini birleştirerek ne mucizelere imza atmıştır. Kanaatkarlığı da sabırla hanımefendi tavrıyla bir elbise gibi giyen sarı civcivim şimdi bizim çocuğumuz gibi rollerimiz değişiyor işte; hayatımızda babamın gidişinden sonra yalnızlaşan evimizi şu anda sayıları 8 olan evcil hayvanlarımızla kalabalıklaştırdık amaaan işinizmi yok diyen bir sürü akrabaya rağmen biz kocaman bir aileyiz... şu anda imkansızı başaran ve hayata ben hala double cheese burger yiyorum ne ölmesiii diyen en büyük oğlumuz tarçın (köpeğimiz) 27 yaşında Civa+J.Lo+Gofret ve (bu biraz uzun isimli ) Karamelsimiyagodöpati kedilerimiz ve Tahsin ve Sedef muhabbet kuşlarımız ve oda bir rekortmen 12 yıldır hayatımızda olan kanaryamız Limonla harika bir evimiz var... İşte en büyük başarım budur bence yalnızlaşmak yerine sarılmak sevgiyle ... Her yerinden ışık alan çok mutlu bir evimiz var doğduğum ev büyüdüğüm ev kocaman sofralarda ne mutlu yemekler paylaşıyoruz balkonumuzda sakız sardunyalarımız bile var üstelik... Bu ön yazı ben kendi hayatımla minimal başarılarımla çok mutluyum birazda güldüreyim isterim sizi geçen hafta bayram mesajı olarak yazdığım yazımı da ekliyorum. Neden mi sizlere yolluyorum bunu da hayatımın kadını ablam için yapıyorum hep ona yazdığım komik mailler ve yorumlarıma kızım sen bir yerlere yollamalısın bence diyerek ısrar eder hep mutlu olsun işte şimdiden sizlere de değer verip okuduğunuz için teşekkürlerimi iletiyorum. Sevgilerimle...

RESİFLERE GELESİN...
“Tamami ilen fantezi olup zihin dağarcığımdan anlık geçişlerde oluşturulan bu metindeki kişi ve şahıslar hayal ürünü olsun isterdim ama...”
Düşününki ben Aslı yewrım dalış dersi alıyorum allahım esirgesin diyecem ben ki hayat yolunda nevi şahsına münhasır sakatlanma ve darp almada rekortmen bir yawruceyn iken “az doz aktarayımki kafanızın sağ lobundaki link acep nedire aydınlık tutayım” minik bir çocuk iken kuzenle enteresan zekamızın pırıltılı üretimi kimseye görünmeden adlı oyunu icra ederken anacığımın yeni pişirdiği miss böreğin imal alanı olan davul fırına sağ bacağımı yapıştırışımla başladı herşey; paslı çivi ; köpek ısırığı (tatanoz kuduz aşısı anaaaam 10 sene sona tatanoz tekrarım vardı neyse...) en favori hasarı okulda hoca zılgıtı yiyerek hırsla koşma stili sonucu hani şu kasalar vardır ya takla atılır üstünden insan gibi fekat konu ben olunca hoca önüne atletizm müsabakalarında kullanılan yay tramplemden koymuş acaba neden? neyse ben o yaya basma eylemiyle kasaya dizimin geçme sesiyle acı seviyemde bir level daha yükselmiştim haha aradaki tedavi kısmını geçiyorum eğlenceli kısımlar asıl şindi başlıyo evet düz yolda yürürken kung fu panda modeli 2-80 yere paralel uçan ve elini kıran nadide şahısım acı seviyemde bir buda edasıyla yükseliyorum çünkü o kırık elle işe gidiyorum ve 1 saat sonra elimin durum vehametini parmaklarım işlevini yapmayınca idrak ediyorum 1001 türlü zorlukla bulduğum sabah otobüste kapıda tost modeline yol almaya daha yeni alıştığım işimden de oluyorum böylelikle serseri beni...

Sona biter mi yer Göztepe mekan mahalle köşesi pek de sevimliyim maşallah azı açık olmasam yeşil ışık yanar yayalar karşıya geçerler ben geçerken bir anda bi çarpma sesi duyulur acı bir fren ilen içimden derim ki ve nedense uçuyormuşum gibi bir hislen ve yine nedense gözlerim kapalıdır derim ki hiii birine fena şekilde araba çarptı kafamın kaputa vurmasıyla o muhteremin kimliğini öğrenmiş oldum bi tane ambülans sesli teyze gitti kızzzzzzzz gitti die çığırıken ben gözlerimi açamıyorum korkudan el yordamıyla kendimi yokladım ki kırık mırık yoktu beni bana çarpan zavallı 18 yaşındaki bir tamirci çırağı olan ve müşteri arabasını denerken az kural ihlali yapan bahtsız çocuğun arabasına paket ettiler ben dedim kardeşim dön şuradan beni ara sokakta bırak çünkü çocuk şoka girmişti ikinci kazada kesin ölürdüm ölmemem lazımdı.. ben tam indim yürüyorum böle meğer beni o arabaya paket eden bir takipçi beyefendi arkamdan HEEEEEEEEY sen! delirdiniz mi hanfendi ne biçim çarptın sen kafanı kaputa ya beyin kanaması geçirir durumdaysan ve bunun gibi felaket senaryolarıyla haklı feveranını ederken mahalleden çocukluk arkadaşım laaaaaaaaaaaaaynnnnnnnnn aslıya yamuk mu yapıyosun ulen sen die adama pikaçuuuuuuuuuuuuuuuu oluverdi adamcağız bir dakika kardeşim hanfediye araba ebe gube derken bende serkan kardeşim bi dur araba çarptı bana die lafa girmemle neeey! bu looooooooukk mu seni gebertirim die ikinci darp kısmına gark olur ve durumu anlatana kadar baya bir hırpalanırız ma çevre .. ama akşamına sezen konserine de giderim affetmem.. aa dur bakim bitmediiii daha şohben patlaması ile yanmam var sırada Erman hoca ve Şansal babanın yorumlarını izlemeye dalıp mutfakta yangında çıkarttım itina ile şimdi bu tabloya bakılınca benim hadi bir gayret dalış dersini alığımı düşünün dalıyoruz böle güzel bir haftasonu ve ben zaten yusuf yusufların efendisiyim üstümdeki kıyafete güvenmiyorum sudaki dip durumuna geriliyorum cinayet anahtarıyım ben kimsenin haberi yok aklıma fredi geliyo jaws geliyo birinin paleti değse tutup bacağını kopartabilitem var yinede gergin gevşek indim dielimki.... birinci soru kafama takılan babacım ne var derinde ne işim var acaba? Ne oldu da dalınca noollduu ben bu mimiklerle devam ederken bir eğitmen farkeder o acaip dalış diline hareketlerine de çok sinir olan ben kendi tekniğimle konuşmaya çalışırım ve beni anlamayan hocayı darp ediveriyorum düşünün ki çok olası şeyler bunlar... Devam ediyorum kafamda düşüncelerimle; düz yolda yürüyemeyen sen şimdi burda bi fay harekete geçebilir tsunamilere gelebiliriz telef olmak var bu dar kıyafetlerle düşünsene cenazede yok öle öte tarafa o kıyafetlerle çıkmışız sıradayız cennet-cehennem kuyruğu harika bizi direk ayırırlar yeni ırk bunlar yeniii plastik+insan ve ördek Dna sını birleştirmişler uhrevi alemde baştan bitiş orda varsa bir şelale havuz falan içine atarlar bizi panayırlık oluruz yooo hayırr...

Titriyorum ve kendime geliyorum hemen... Ben yosun sevmem mercan kayalıkmış anlamam otumsu falan şeyler bin bir zorlukla içine girilen taytlar hayır işte aşağıyı derini bilmeniz lazım dese tanrı solungaç verirdi şaheser bedenlerimize yoksa dalma karalar paklasın beni... Hepsi anlık gelgitlerim ha sanmayın ki durağanlar ben böyle fış fış ilerlerken bir orkinosla karşılaşsam temsil misal o panikle herkesi bi anda meksika dalgasına bağlarım önce resiflere gelesice eğitmeni kıstırır dışarda senin azını bükecem derim ama ya elimden kaza çıkarsa ilk katlettiğim kişi o olursa; herkese saldırırım kiminin tüpünü çıkartırım tekme yumruk şuurum kapanmış durumdadır çünkü balığın orkinos olduğunu geç karetta görsem tırsarım ve tırstırırım karaya çıksam da kulaç atmaya devam ederim sağ kalırsam eğer bitmez çilem..bunu iskeleden izleyen ve en başında hayatım dalmak bence tehlikelidir ben o tüplere ve özellikle eğitmenlere güvenemedim bak tepelek anlattılar sanki hayatım dalma tüpümün dolu olup olmadığından tut sen yinede cebini al diye o dar kıyafetin içine telefonumu sıkıştıran ve dalmadan 32 çağrı kıpraşımı bırakan, bak bişey olursa müdahale de edemem 2 defa kriz masası kurarım diyen sevgilim bilgeliğin efendisi modunda bana bakmakta olacaktır.. yol biter bende hadise bitmez...
Saygıler;

Ablam’a itafen
Aslı GÜLTEKİN