ASUMAN SUBAŞI
1967 depreminde Adapazarı'ndaydım. Bir akrabamın yanında Kız Meslek Lise'sine gidiyordum. O yıllarda kızların liseye gitmesi hoş karşılanmazdı. Okula öyle hergün elini kolunu sallayarak da gidemezdik. Babamız canı istediği günler bizi okula yollardı, istemediği günler evdesin. Okul yolu ayrı bir işkence; ev çıkışı başımızı kapatmak, okula yaklaştığımızda da açmak zorundaydık. Lakin o açış anı çok önemli: ne erken, ne geç. Ne babaya açık başlı yakalanacaksın ne hocaya kapalı. O yıllar çok zorlu geçti. Hayatı gögüslemeyi ve her zorlu olaydan başarı ile çıkabilmeyi o zaman öğrendim.
Normal liseyi dışarıdan bitirip, Marmara Üniversitesi İşletme Bölümü'ne girdim. İçimde her zaman güzel seyler olacak heyecanı vardı. “AMERİKA MEYDAN OKUYOR” gibi kitaplar okuyup dünyayı yönetecektim.
Mezun oldugumda iş başvurusu yapamadım, izin yoktu. Evlendim, izinli. Çocuk büyütmeliydim; orada meydan benim olacaktı. İşte tek kişilik holding yönetimim böyle başladı. Üç çocuk dünyaya getirdim. Benim bir misyonum vardı. Çok çocuk olmalıydı. Büyük bir holding yönetir gibi titizlikle en ufak detayları atlamadan yönettim kurduğum şirketi. Eşim cerrah olduğu için iş yükü çok fazlaydı. Şirketi yönetimimde bana karışmadı, dilediğim gibi yönettim. Zaman zaman çılgınlık derecesine geldigim anlarım oldu. Çocuklar ilk okuldan sonra sırayla egitim için İstanbul'a gittiler. Ben Adapazarı'nda kaldım.
On altı yıl Adapazarı İstanbul arasında çocuklarıma hizmet verdim. Hem genel müdür hem de hizmetliydim şirketimde. Temiz giysi, taze yiyecek taşıdım okul yurduna. Yemeklerim çok beğenildi. Ispanaklı böreğim bir İstanbul klasiği haline geldi. Çocuklar mezun olduğunda İstanbul Lisesin'den, emekli olmuş bir personel gibi ayrıldım. Tabii uzun yıllar taşıdığım paketlerime yardım eden pansiyon müdürü Halil Bey'e teşekkür ederek. Çocuklar büyüyünce başka işler yapmalıyım dedim. Pedagojik formasyonum vardı. Orta okularda ingilizce ve türkçe derslerine girmeye başladım. TEGV egitim birimini Adapazarı'nda açtım. Aynı zamanda çocuklarımın da hafta sonlarında birimde öğrencilere ders vermelerini sağladım. Güzeldi, eğlenceliydi. Şimdi çocuklarım egitim hayatını başarıyla tamamladılar. En güzel olan da onları birincilik kürsusunde görmekti. İnşallah meslek yaşamlarında da çok mutlu ve başarılı olurlar, insanlık için güzel şeyler yaparlar. Ortak sohbetlerimizde anlıyorum ki bendeki düşünceler onlara çok güzel geçmiş. Onlar konuştukça; aman ne güzel, ne iyi olmuş diyorum. Artık gençlikteki gibi çok hırslı değilim. İki yıl önce şirketi fes ettim, resim yapıyorum. Şu anda veranda da oturmuş tatlı sonbahar rüzgarı eşliğinde “meyveleri” seyrediyorum.
Sizlerle hayata dair şunları paylaşmak isterim. Hayat denen yolda korkmadan yürüyün. İnişler çıkışlar olacaktır. Gülün, ağlayın ama lütfen takılmayın. Hepimizin yaşama geliş sebebi var. Bunu bulun ve gerçekleştirin. Her sabah kalktığınızda yapacak bir işiniz olsun. Moraliniz bozuksa en sevdiğiniz şeyi yaparak keyfinizi yerine getirin. Mutlaka sosyal sorumluluk projelerinde çalışın. Çok çeşitli yetenekleriniz olabilir, yine de birine odaklanın. Sevgilerimi gönderiyorum.
Paylaşmak ister misin?:
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
Yorumlar
Asumancım yazını okudum çokda güzel yazmışsın en güzelide sana kavuştuğumu hissettim hiç bir telefonun cevap vermiyor
Sizin gibi bir anne olabilmek dileğiyle...sevgiler
Bu kadar yıldan sonra hayatıma bu kadar güzel cümleler ile mi girecektin? Ben senin "gözlerini" yıllar önce gördüğmde anlamıştım. Şimdi hayat ile ilgili cümlelerini okuduğumda gördüğüm şeyin beni hiç yanıltmadığını bir kez daha iyi anlıyorum.
Güzel insan her nerede,her ne şartlar altında olursa olsun işte senin bize özetlediğin gibi mutlaka başarıya ulaşıyor. Ve başarı her zaman alışılagelmiş şekilde gelecek diye bir şey de yok.
Seni çok özlemişim ben. Bir İstanbul ziyaretinde görüşmek isterim.
Öperim yanaklarından.
şennur
Çocuk yetiştirmeyi böylesine önemseyebilecek insanlar yapmalı bence...O zaman dünya daha sevgi dolu,daha başarılı,daha üretken insanlardan oluşur. Sizin hayatta mükemmele ulaşma,en iyisini yapma ve hayatın tüm detaylarını yakalama çabanız ve bunu yaşam biçimine döndürme gücünüz gerçekten çok etkileyici.
Sevgilerimle,
Şule
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için.